Hallaççı, zerzevatçı, değirmenci, kolancı, fesçi, kozacı, şerbetçi, darıcı, çıracı, saka, sepet hamalı, süpürgeci, mestçi, sayacı, sepetçi, urgancı, bacacı, bileyci… Ve sayamadığımız niceleri. Bunlardan biride Çanakçı Köyü'nde yok olmaya yüz tutmuş çömlekçilik.
Topraktan yapılan; çanak, çömlek, testi, sürahi, bardak, kâse, küp ve saksı… Ve yok olup gidiyor bu meslek.
Genç ilçesinin bu meslekten adını aldığı Çanakçı Köyü'ndeki çömlekçilik mesleği yok olmak üzere. Yaklaşık yarım asırdır bu meslekle uğraşan köylü son yıllarda bu mesleği terk etti ve hatta mesleği unuttu dememiz daha doğru olur.
Eskiden bütün köylülerin uğraş alanı olan çömlekçiliği son zamanlarda sadece 2 kişi yaşatıyor. Bundan 15 yıl öncesine kadar geçimini çömlekçilikten sağlayan köylüler çeşitli sorunlardan dolayı bu meslekten kopmak zorunda kaldı.
Bayanlar mesleği ayakta tutuyor
Bayanların erkeklere oranla daha az meslek hayatına atıldığı bir ülkede yaşıyoruz. Genelde mesleklerin çoğu erkeklerle anılır. Ama Çanakçı Köyü'ndeki çömlekçilik mesleği bu durumun tam aksine. Burada erkekler değil bayanlar bu mesleği yaşatıyor. Ve sadece bu meslekle uğraşan iki bayan bulunuyor.
“Bu meslek atalarımızdan bize yadigâr”
Çömlekçiliğin atalarından yadigâr kaldığını söyleyen köylüler, “Bu mesleğin bizde başka bir yeri vardır. Normalde köylüler çiftçilik yapar. Ama bizim atalarımız çiftçilikten çok çanak-çömlek işiyle uğraştı. Eskiden çömlekleri yapar arabalarla şehirle taşıyıp satardık. Gün geçtikçe bu meslek bitmeye başladı. Yeni yetişen gençlerimiz bu işle uğraşmadı eskiler de yaşları gereği bırakmak zorunda kaldı. Ayrıca köyümüzden yapılan zorunlu göçlerde bunun diğer sebeplerinden. Umarız bu denli hem anlamlı hem de güzel bir mesleğimiz yok olup gitmez” şeklinde konuştular.
